Μια μικρή αυτοβιογραφία

17 Σεπ. 2017

 

 

 

 

 

 

Αγαπητοί φίλες και φίλοι.

Λίγο πριν την ολοκλήρωση του νέου μας,  

Ultimate Musicorama set, ένοιωσα την ανάγκη να γράψω και να μοιραστώ μαζί σας, το ιστορικό για το πώς ξεκίνησε η ιδέα κατασκευής αυτού του πολύ απαιτητικού έργου, ποιες δυσκολίες συνάντησα, και ποιος ήταν εξ’ αρχής ο στόχος μου.

Είναι σαν να λέμε, η αυτοβιογραφία της πορείας μου. 

Ο λόγος που επέλεξα να γράψω αυτό το άρθρο, είναι αφενός μεν, για να έχετε μια ιδέα το πόσο απίστευτα δύσκολο, ήταν, και είναι  το εγχείρημα αυτό, αφετέρου δε, να γνωρίσετε τα κίνητρα τα οποία με οδήγησαν σε αυτή την κίνηση, όπως επίσης, να μάθετε για ποιον λόγο ασχολήθηκα αποκλειστικά, με τον παράγοντα Arrangers Keyboards..

Η πρώτη μου επαφή με το (αρμόνιο), ήταν στα μέσα του 1986, όταν μετά από πολύ κόπο ομολογουμένως, έπεισα τον πατέρα μου να μου αγοράσει ένα αρμόνιο (Yamaha PSR-32).

Ο λόγος που ο πατέρας μου δεν ήθελε να μου αγοράσει αρμόνιο ήταν βασικά όπως μου έλεγε ένας:

«Ανε σου πάρω κιονέ (αυτό), το διάολο, θα παρετήσεις (παρατήσω) τη Λύρα».. 

Εγώ μέχρι τότε (και ακόμα βέβαια), έπαιζα και παίζω σαν δεύτερο όργανο πλέον, Κρητική Λύρα..

Και φυσικά ο πατέρας μου ως γνήσιος Κρητικός, και λάτρης της Κρητικής παραδοσιακής μουσικής, του ήταν πολύ δύσκολο να φανταστεί, ότι θα (λοξοδρομήσω)..

Τελικά μετά από πάρα πολύ κόπο, αφού είναι σκληρό καρύδι ο Σωκρατομανώλης (ο πατέρας μου), τελικά κατάφερα τον πείσω να μου το αγοράσει..

Αυτό ήταν..

Ακολούθησε μετά από λίγα χρόνια ένας αγαπημένος μου θείος από την Αθήνα, ο Ιωάννης Παπαδάκης, ο οποίος βλέποντας το πάθος μου για τα πληκτροφόρα, μου έκανε δώρο ένα Yamaha PSR-4500 το οποίο ήταν πάρα πολλές κλάσεις ανώτερο, από το PSR-32, και θεωρούνταν ημιεπαγγελματικό..

Σε αυτό το όργανο, έμελε να κατασκευάσω τον πρώτο μου ρυθμό..

Πως;;… Ούτε που θυμάμαι..

Είχα το μικρόβιο του (σκαλίζειν) χεχεχεχεχεχε, οπότε κάπου εκεί στο (σκάλισμα),  ανακάλυψα ότι μπορείς να φτιάξεις ρυθμό, και αυτό έκανα…

Τι και πως όμως το έκανα, ούτε που θυμάμαι…

Όμως κοιτάξτε καμιά φορά τι περίεργα πράγματα συμβαίνουν..

Ο λόγος που ανακάλυψα τα Synthesizers γενικώς, ήταν μια εκπομπή της ΕΡΤ, (1984 αν θυμάμαι καλά), την οποία παρακολουθούσε αρχικά με πάθος η μεγάλη μου αδελφή, Μαρία, και κατόπιν μου κόλλησε το (μικρόβιο), και την έβλεπα και εγώ, με την ονομασία:   «Μουσικόραμα»!!!…

Απίστευτο;;;… Και όμως αληθινό!!....

Ήταν μια πραγματικά εξαιρετική εκπομπή, της ΕΡΤ η οποία παρουσίαζε μουσικά Disco Video Clips, της εποχής.. Πολλοί από εσάς θα την θυμάστε..

Μέσα από αυτή την εκπομπή, βλέποντας και ακούγοντας τις πραγματικά εκπληκτικές Disco παραγωγές της δεκαετίας του 80s, οι οποίες  ήταν Full σε Synthesizers, πραγματικά ερωτεύτηκα, τα όργανα αυτά..

Έμελλε λοιπόν αυτή η ονομασία, (Μουσικόραμα), να με σημαδέψει, μιας και μέσω του www.Musicorama.gr, σήμερα κατασκευάζω τα επαγγελματικά σετ..

Μουσικόραμα με οδήγησε στα πληκτροφόρα όργανα, και Μουσικόραμα έμελε πάλι να σημαδέψει τη ζωή μου, καθιερώνοντας με επαγγελματικά, στον χώρο των Arrangers.

Η ιδέα λοιπόν, του να κατασκευάσω ένα επαγγελματικό σετ, γεννήθηκε, σχεδόν από την ημέρα που άρχισα να χρησιμοποιώ (επαγγελματικά πλέον), τα Arrangers στις αρχές του 1991, με το Roland E-35..

Το Roland Ε-35, ήταν ένα πάρα πολύ (συμπαθητικό) οργανάκι, που όμως δεν είχες δυνατότητα να επέμβεις πραγματικά σε τίποτα. Δεν υπήρχε καν δυνατότητα αποθήκευσης παραμέτρων..

Τα πάντα ήταν Preset.. Είχε όμως (για την εποχή), πάρα πολύ καλούς ρυθμούς (ξένους βέβαια), και για τα ξενοδοχεία (κυρίως), που έπαιζα τότε ήταν μια χαρά..

Φυσικά Ελληνικοί ρυθμοί, ούτε για αστείο..

Νομίζω ότι υπήρχε μια Memory Card, με την οποία μπορούσες να αγοράσεις κάποιους έξτρα Preset ρυθμούς της εταιρίας, και μέσω αυτής της κάρτας, (προφανώς σε συνεργασία με την εταιρία), είχαν κατασκευαστεί κάποιοι Ελληνικοί ρυθμοί, που όμως όταν τους άκουσα προτιμούσα να μην τους έχω καν… Καταλαβαίνεται..

Δεν χρειάζεται να μπω σε λεπτομέρειες.. 

Έτσι, προτιμούσα να παίζω με ότι εργοστασιακούς μοντέρνους ρυθμούς είχα στη διάθεση μου, και μέσα σε αυτούς ήταν και ένας Τούρκικος ρυθμός Ρούμπα στην ουσία (Anadolu) ονομαζόταν, αν θυμάμαι καλά, όπου (βολευόμουν), με αυτή, και όλους τους υπόλοιπους Ελληνικούς ρυθμούς, τους είχα κατασκευάσει σε ένα Roland TR505 Drum Machine, που είχε ένας συνεργάτης..

Οπότε όταν έπαιζα με Ελληνικούς ρυθμούς (μέσω του TR505), δούλευα (χειροκίνητη εργασία).. Bass στο αριστερό δηλαδή και πιάνο, ή κιθάρα, ή κανένα ακορντεόν στο δεξί..   

Κουβαλούσα μαζί και το Korg M1 που είχα τότε, και κάπως έτσι συμπλήρωνα τα κενά, και το ευτύχημα ήταν, ότι το σχήμα μας τότε, είχε και κιθάρα..

Όμως όσο ο καιρός περνούσε, τόσο ποιο πολύ συνειδητοποιούσα το τεράστιο κενό που υπήρχε, και η έκπληξη μου ήταν πάρα πολύ μεγάλη, για το γεγονός ότι, κανένας, δεν είχε ασχοληθεί σοβαρά, με αυτό το είδος.

Οι Ελληνικοί ρυθμοί (κυρίως), ήταν σχεδόν ανύπαρκτοι, και ότι κυκλοφορούσε ήταν πραγματικά (τραγικό)..

Ήταν Σεπτέμβριος του 1995 όταν αγόρασα το πολύ καλό για την εποχή Korg i5, (μιας και τα οικονομικά μου ήταν πολύ περιορισμένα για το μεγάλο i3), όπου με δέος διαπίστωσα, ότι οι Ελληνικοί ρυθμοί, οι οποίοι, συνόδευαν το όργανο από την αντιπροσωπία, όχι μόνο ήταν τραγικοί, αλλά πολλοί από αυτούς, ήταν τόσο άθλια και πρόχειρα κατασκευασμένοι, που δεν είχαν καν quantize..

Οπότε καταλαβαίνετε την απελπιστικά άθλια δομή τους..

Το τρελό ήταν ότι, μεσημέρι το αγόρασα και το βράδυ δούλευα… Τραυματική εμπειρία..  

Αμέσως μετά από αυτή την πραγματικά τραυματική (πρώτη νύχτα) με το i5, και αφού το όργανο αυτό, δεν είχε δυνατότητα κατασκευής ρυθμών, παρακάλεσα κάποιον καλό φίλο μουσικό που διέθετε τότε το i3, ναυαρχίδα τότε της σειράς, (και ο οποίος φίλος  βέβαια δεν είχε ιδέα από κατασκευή ρυθμών), να μου δώσει για ένα απόγευμα που είχα ρεπό το όργανο, προκειμένου να φτιάξω 5-6 βασικούς ρυθμούς (με ένα Variation φυσικά ο καθένας), ίσα ίσα να δουλεύω κάπως αξιοπρεπώς..

Και έτσι έγινε..

Σε ένα απόγευμα, κατασκεύασα 7 ρυθμούς (αν θυμάμαι καλά), με τους οποίους τουλάχιστον μπορούσα να δουλέψω χωρίς να ντρέπομαι, και χωρίς να (ανεβάζω την πίεση των συνεργατών μου).. 

Με αυτούς τους ρυθμούς, (βολεύτηκα) μέχρι τα μέσα του 1997 όπου κατάφερα να αγοράσω το νέο (τότε), και αγαπημένο μου όργανο, Korg i30.

Το i30, για την εποχή του, ήταν πραγματικά ένα πολύ αξιόπιστο όργανο, με εξαιρετική κατασκευή, που δυστυχώς σήμερα, τέτοιου είδους κατασκευή έχει εκλείψει. 

Οπότε η κατάσταση αυτή, βελτιώθηκε σε τεράστιο βαθμό για μένα, αφού έφτιαξα αρκετούς και ολοκληρωμένους ρυθμούς.

Όμως όσο περνούσε ο καιρός, τόσο ποιο πολύ ανακάλυπτα, ότι οι συνάδελφοι που έπαιζαν με τέτοιου είδους όργανα, αντιμετώπιζαν πραγματικά τραγικές ελλείψεις, σε Ελληνικούς ρυθμούς κυρίως, αλλά και σε ήχους.

Τόσο ποιο πολύ συνειδητοποιούσα το τεράστιο κενό που υπήρχε.

Από την άλλη ένοιωθα, ότι κάτι μπορούσα να προσφέρω, προκειμένου να διορθωθεί η κατάσταση αυτή, όμως δεν ήταν ακόμα αρκετά ώριμη η σκέψη αυτή στο μυαλό μου..

Παρόλα αυτά, μέσα από τις καταστάσεις αυτές, άρχισα να συλλέγω πληροφορίες και να βγάζω συμπεράσματα.

Τα συμπεράσματα αυτά, με οδηγούσαν σιγά σιγά στο να θέτω τις βάσεις για τα επόμενα μου βήματα..

Με άλλα λόγια άρχισα να καταστρώνω, ένα στρατηγικό σχέδιο..   

Γύρω στα τέλη της δεκαετίας του 90s, και συνεχίζοντας να βλέπω, την τραγική αυτή κατάσταση γύρω μου, άρχισα πλέον τις δοκιμές, ώστε να βρω τι χρειάζεται, και το πώς θα υλοποιηθεί αυτή η ιδέα..

Ανακάλυψα όμως ότι καταρχήν πρέπει να μάθω πολλά.. Χρειαζόμουν πάρα πολλές τεχνικές γνώσεις που τότε δεν τις είχα..

Γνώριζα δηλαδή κάποια πράγματα, αλλά κατάλαβα στην πράξη ότι δεν ήταν αρκετά.

Και που να τα μάθω;;

Ποιος να με βοηθήσει, και πόσο μάλλον εδώ στο Ηράκλειο που έμενα (και μένω)..

Είχαμε και έχουμε πολύ καλούς μουσικούς, όμως στην τεχνολογία, και πόσο μάλλον στην ποιο προχωρημένη τεχνολογία, υπήρχε αρκετά μεγάλη άγνοια..

Το internet ανύπαρκτο…

Τα αγγλικά μου επίσης πολύ φτωχά..

Όμως δεν το έβαλα κάτω..

Όπως λέει και η σοφή παροιμία:

Όποιος θέλει, βρίσκει τρόπους.. Όποιος δεν θέλει, ψάχνει αιτίες..

Άρχισα λοιπόν, να αγοράζω εκατοντάδες ξένα και Ελληνικά μουσικοτεχνολογικά περιοδικά και βιβλία.. Ότι υπήρχε..

Από τα Ελληνικά περιοδικά, προσπαθούσα να αντλήσω οτιδήποτε θα μου φανεί χρήσιμο..

Στα αγγλικά προσπαθούσα να καταλάβω ότι μπορώ, και συνήθως από τα συμφραζόμενα..

Σιγά σιγά άρχισα να μπαίνω στο πνεύμα της Αγγλικής γραφής η οποία, ήταν αρκετά ποιο πλούσια σε πληροφορίες…

Σιγά σιγά μπήκαν στο (χορό), και κάποια πολύ καλά Ελληνικά βιβλία, τα οποία ακόμα και σήμερα είναι στιγμές που τα συμβουλεύομαι..

Θυμάμαι εκείνα τα χρόνια, τους χειμώνες κυρίως που δεν δούλευα, να σηκώνομαι 5:30 το πρωί και να διαβάζω μέχρι τις 10:00 με 11:00 κάθε μέρα..

Στις αρχές του 2000, έκανα μια απογοητευτική αγορά νέου Arranger, και αυτό ήταν το Korg Pa80 (ως ναυαρχίδα παρακαλώ τότε)..

Η απογοήτευση μου ήταν πολύ μεγάλη..

Έτσι αναζήτησα πλέον κάτι άλλο, μακριά από την γνωστή Korg..

Και η απογοήτευση είχε να κάνει, από το πόσο διαφορετική, και κακή κατασκευή είχε σε σχέση με το προηγούμενο i30, το οποίο πούλησα για να πάρω το Pa80, (τόσο μυαλό είχα), και τουλάχιστον στα αυτιά μου, πόσο πολύ ποιο φτωχό, ακουγόταν ηχητικά..

Όμως αυτό το εμπόδιο, στάθηκε προφανώς για καλό μου..

Αυτό ήταν αφορμή, να μπει στη ζωή μου η Ketron, με το παλιό καλό (SD1).

Πραγματικά εξαιρετικό όργανο, με κορυφαία ποιότητα ήχου, (ακόμα και σήμερα), πάρα πολύ δυνατή κατασκευή όμως δυστυχώς, αρκετά (κλειστό) για την κατασκευή επαγγελματικού σετ..

Και κάπου εκεί εντελώς ανέλπιστα, ένα απόγευμα χτυπάει το κινητό μου, και ακούω κάποιον μου μιλάει αγγλικά.. Και αυτός που μου μιλούσε, ήταν ο μέχρι τώρα διευθυντής και ιδιοκτήτης της Ketron (Paolo)..

Είχαν ακούσει και τους άρεσε, ένα demo από κάτι Ελληνικούς ρυθμούς που είχα κάνει στο SD1, και αυτό το demo τους το είχε στείλει ο τότε αντιπρόσωπος της Ketron στην Ελλάδα Βασίλης Δημητριάδης.

Αυτό που μου ζήτησαν, ήταν να τους κατασκευάσω ένα νέο Ελληνικό Project με νέους Ελληνικούς ρυθμούς και ήχους..

Αυτό για μένα όπως καταλαβαίνετε, ήταν πραγματικά ανέλπιστο, διότι εκτός ότι, πλέον θα συνεργαζόμουν με μια εταιρία κατασκευής οργάνων, το πιο σημαντικό είναι ότι θα μάθαινα πολλά μυστικά, που σε άλλες περιπτώσεις θα ήταν σχεδόν αδύνατο να μάθω..

Τελικά το Project αυτό έμεινε απλώς στις συζητήσεις.. Και καλύτερα δηλαδή, διότι δεν είχα ακόμα ούτε τις κατάλληλες γνώσεις, ούτε και την εμπειρία που χρειαζόταν προκειμένου να κάνω κάτι όσο γίνεται άρτιο.

Όπως επίσης ήταν καλύτερα (που δεν έγινε)  διότι, θα ήμουν υπό τις οδηγίες της εταιρίας με αποτέλεσμα, όταν μπαίνει στη μέση χρήμα και έξοδα, ηχογραφήσεων νέων ήχων κτλ, τα πράγματα αρχίζουν να γίνονται σε πολύ ποιο στενά περιθώρια..

Οπότε θα υπήρχε αναγκαστική, ποιοτική και ποσοτική περικοπή, πράγμα το οποίο δεν επιθυμούσα σε ουδεμία περίπτωση..

Κάπου στο 2005, αφού είχα αποκτήσει το νέο και αρκετά καλό για την εποχή του Pa1x αποπειράθηκα να ξεκινήσω το Project (Korg Professional Set) μόνος μου, με την σκέψη ότι όταν παρουσιαστεί κάτι ολοκληρωμένο και αξιόλογο, θα βρω τρόπο να το κλειδώσω (μέσω της Korg πάντα)..

Και το εναρκτήριο έναυσμα για μένα εκείνη τη χρονική στιγμή, ήταν αφενός, η ύπαρξη Sampler στο Pa1x&Pa1xpro (έως 32mb Ram) πράγμα που ήταν το απαραίτητο, βασικό δομικό στοιχείο, για να κτίσω ένα σετ, όπως το είχα ονειρευτεί, αφετέρου δε, πλέον θεωρούσα τον εαυτό μου αρκετά έτοιμο μετά από κάμποσα χρόνια προετοιμασίας ..

Όμως και πάλι, τα εμπόδια φάνηκαν αρκετά νωρίς..

Το κυριότερο δε εμπόδιο, ήταν ότι, δεν έβρισκα πρόσφορο έδαφος, ώστε να με βοηθήσει να προχωρήσω στο κλείδωμα, και συνεπώς στο εμπορικό κομμάτι..

Παρόλα αυτά όμως, βρέθηκε κάποιος, που πίστεψε από τότε σε μένα, που μπορώ να πω ότι ήταν και ο μοναδικός, ο όποιος από την πρώτη στιγμή κατάλαβε, τι πήγαινα να κάνω και κυρίως, κατάλαβε τα οφέλη που μπορεί να φέρει, αυτό που επιχειρούσα να κάνω.

Και αυτός ήταν ο Ιωσήφ Γερακιαννάκης, ιδιοκτήτης του Musicorama.gr ο οποίος από την πρώτη στιγμή, προσπάθησε όσο μπορούσε να υλοποιηθεί αυτή η ιδέα, και μου δίνεται η ευκαιρία να τον ευχαριστήσω δημόσια..

Και πάλι όμως δεν καταφέραμε και πολλά, παρόλο που προσπαθήσαμε αρκετά προκειμένου να κλειδωθεί το σετ, μέσω της Korg..

Τα πλαίσια ήταν αρκετά ποιο στενά τότε..

Και το αστείο είναι ότι, με κάποιους άλλους ανθρώπους (εμπόρους), που είχα μιλήσει για το στόχο που είχα, η απάντηση ήταν πάντα η ίδια: Ουφ βρε συ τώρα… Για Korg υπάρχουν τα πάντα…

Και ρυθμοί και ήχοι…

Καταλαβαίνετε λοιπόν πως ένοιωθα..

Τι να τους πω;;.. Ότι υπάρχουν, αλλά είναι σκουπιδαριό;.. Ή μήπως να τους έλεγα ότι, δεν ξέρετε τις σας γίνεται;;

Αφού δεν μπορούσαν να κατανοήσουν τι τους έλεγα..

Εγώ προσπαθούσα να βάλω μια ποιότητα στον χώρο μας, και αυτοί μιλούσαν για το σκουπιδαριό που υπήρχε από εδώ και εκεί..

Ότι λάχει.. Ένας ρυθμός από εδώ, ένας από εκεί, άλλος έχει ένα Variation, άλλος δύο, άλλος δεν έχει Fill, άλλες εντάσεις, άλλοι προγραμματιστές, άλλες «ενορχηστρώσεις», ήχοι διάσπαρτοι από εδώ και εκεί, και, και, και…

Προσπαθούσα να τους εξηγήσω ότι, και εγώ είμαι μουσικός, και ζω από αυτό..

Γνωρίζω την κατάσταση, τις τραγικές ελλείψεις, και θέλω πραγματικά, να αλλάξει προς το καλό αυτή η κατάσταση…

Ήθελα αυτό το (μπάχαλο), που υπήρχε να εκλείψει..

Να δημιουργηθεί κάτι οργανωμένο, φτιαγμένο με τάξη, όμορφα τακτοποιημένο, στα πρότυπα δηλαδή των εργοστασιακών Resources..

Έτσι, και αυτή η προσπάθεια, απέτυχε προς ώρας..

Εμένα όμως η ιδέα είχε καρφωθεί στο μυαλό μου και δεν μπορούσε κανείς, και καμία κατάσταση να μου τη βγάλει..

Δεν απογοητεύτηκα ούτε λεπτό..

Κάπου εκεί ήρθε η ανάπτυξη του Internet και το Midipart.gr, το γνωστό σε όλους μας Ελληνικό Forum, που τόσο πολύ βοηθηθήκαμε, και ωφεληθήκαμε όλοι..

Θεωρώ, ότι μέσα από αυτό το Forum, άρχισαν να αλλάζουν τα πράγματα στην χώρα μας, προς το καλό..

Γνώρισα πάρα πολλούς ανθρώπους, και έγιναν καλές φιλίες, όπως και συνεργασίες που συνεχίζουν μέχρι και σήμερα..

Εκεί γνωριστήκαμε και δεθήκαμε πραγματικά με τον φίλο, αδελφό και συνεργάτη, τον τρομερό Βασίλη Κατσαρέα (Konnectoras)..

Ένας πολύτιμος, φίλος και ένας εξαιρετικός συνεργάτης, που έχει βάλει ανεξίτηλα την σφραγίδα του στο νέο Ultimate Musicorama με τις ιδέες, και το όραμα που είχε και έχει και εκείνος, πάντα για το καλύτερο στο χώρο μας.

Και πλέον έχουμε φτάσει στο 2009, όπου ξανά, μετά από συζητήσεις που είχαμε με την Ketron έφτιαξα ένα μικρό Ελληνικό Project, για το εκπληκτικό Ketron Audya, όπως επίσης δούλεψα (εθελοντικά), ως Beta User, στις νέες δοκιμαστικές OS Update εκδόσεις, που ετοίμαζαν οι μηχανικοί της εταιρίας, όπου μετά από ενδελεχή έλεγχο, τους έδινα σχεδόν κάθε μέρα, αναφορά για τυχών λάθη ή παραλείψεις....

Μέσα από αυτή τη συνεργασία με την Ketron μπήκα πραγματικά για τα καλά, στα μυστικά που υπάρχουν, και έμαθα πράγματα που θα ήταν πάρα πολύ δύσκολο, να τα μάθω μόνος μου..

Έτσι, γεμάτος πλέον εμπειρία, και αρκετές γνώσεις που πλέον επαρκούσαν (πλήρως), για να προχωρήσω σε δικό μου έργο, αποφάσισα για άλλη μια φορά, την κατασκευή επαγγελματικού σετ, για Pa800/2xPro σε συνεργασία και πάλι με το Musicorama.gr..

Πλέον είχα στην κατοχή μου, και μια μικρή ιδιόκτητη βιβλιοθήκη ήχων, αφού με την Ketron, μου δόθηκε η ευκαιρία να ηχογραφήσω αρκετά όργανα, (με δικά μου έξοδα όμως), και σκοπός αυτών των ηχογραφήσεων/sampling, ήταν να έχω δικούς μου αποκλειστικά νέους ήχους, για οτιδήποτε χρειαστώ, σε οποιοδήποτε νέο Project..

Και πάλι όμως δεν είχα τον τρόπο, να κλειδώσω το σετ..

Δεν είχα κάποιον άνθρωπο να με (μπάσει), στην εταιρία, προκειμένου να προχωρήσουμε στο κλείδωμα μέσω USB.

Ομολογώ ότι και το Bon Studio, κάποια στιγμή με βοήθησε προς την κατεύθυνση αυτή, αφού ενδιαφέρθηκε να βρούμε λύση, και έιχαμε κάποιες κουβέντες..

Όμως υπήρχαν κάποια διαδικαστικά θέματα, τα οποία ήταν κάπως περίπλοκα..

Εκεί πραγματικά, ως άγγελος εξ ουρανού, ήρθε κάποιος καλός μου φίλος μουσικός, από Αμερική (προγραμματιστής και ο ίδιος), ο οποίος είχε άμεση επαφή με την εταιρία, αλλά και με εξωτερικούς συνεργάτες της εταιρίας, όπου επιτέλους ήρθε το πολυπόθητο στοιχείο, (το κλείδωμα), βάσει του οποίου, μπορούσαμε επιτέλους να βασιστούμε εμπορικά, και να διασφαλίσουμε κατά το δυνατών, τη δουλειά μας..

Έτσι, γεμάτος αισιοδοξία και ενθουσιασμό προχώρησα τις εργασίες για την ολοκλήρωση του πρώτου Musicorama.set, το οποίο ήταν το πρώτο (επισήμως κλειδωμένο σετ), στη χώρα μας..

Σε αυτή την προσπάθεια, και στις εργασίες κατασκευής του σετ, βρήκα τότε στενό συνεργάτη και βοηθό, τον Φώτη Παπαδημητρίου, τον οποίο ευχαριστώ δημόσια, για την πολύτιμη βοήθεια που μου προσέφερε, σε όλη τη διάρκεια της κατασκευής του σετ, δοκιμάζοντας, και κάνοντας, πολύ εύστοχες βελτιωτικές παρεμβάσεις, ώστε να έχουμε ένα όσο το δυνατών καλό αποτέλεσμα..

Δυστυχώς, όμως στην προσπάθεια μου αυτή, και κατά την κατασκευή του σετ, δεν ήταν όλοι έμπιστοι όπως ο Φώτης..

Βρέθηκαν και κάποιοι οι οποίοι, ενώ κέρδισαν την εμπιστοσύνη μου, με πρόδωσαν και μου έκαναν πολύ μεγάλη ζημιά..

Δεν θα ήθελα να μπω σε λεπτομέρειες, φαντάζομαι όμως ότι, αρκετοί από εσάς αντιλαμβάνεστε τι εννοώ..

Δεν πειράζει όμως.. Το πάθημα έγινε μάθημα..

Έτσι στα μέσα του 2011, και συγκεκριμένα στα τέλη Αυγούστου του 2011, κυκλοφόρησε το πρώτο μας Musicorama.set για KorgPa800/Pa2xPro..

Η κυκλοφορία, κίνησε αργά τον πρώτο καιρό, διότι δεν γνώριζε ο κόσμος τότε, τι ακριβώς ήταν..

Δεν γνώριζε αν ήταν καλό ή κακό, αν άξιζε τα χρήματα του, όπως επίσης, δεν πρέπει να  ξεχνάμε ότι, η κυκλοφορία αυτή, ήρθε λίγο μετά το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης, που τόσο έχει ταλαιπωρήσει τη χώρα μας, και το να διαθέσει κάποιος χρήματα (270 ευρώ), που κόστιζε, και κοστίζει ακόμα το σετ, ήταν ένα ποσό, που δεν το έδινε εύκολα ο καθένας.

Σιγά σιγά όμως πήρε το δρόμο του..

Καθιερώθηκε και πήρε μια πολύ καλή θέση, χάρη στην δική σας απήχηση, και έγινε πολύτιμο εργαλείο για πραγματικά πολλούς μουσικούς..

Με τα χρόνια να περνάνε, το σετ διευρύνθηκε στο νέο τότε (εξαιρετικό), Pa3x και κατόπιν στα Pa600 (όπου στο Pa600 κάναμε μια τροποποίηση για να είναι ποιο φτηνό), Pa900, Pa3xle, και την τελευταία ναυαρχίδα φυσικά Pa4x..

Και εδώ τώρα φτάνουμε στο ιστορικό, για το πως γεννήθηκε η ιδέα του UltimateMusicorama, και κυρίως, γιατί τόσο μακρόχρονη η κατασκευή και ολοκλήρωση  του έργου αυτού..

Η ιδέα του Ultimate Musicorama, ήρθε σχεδόν με την έναρξη των εργασιών του Musicorama.set.

Στην διάρκεια της κατασκευής του Musicorama.set, διαπίστωσα πολύ γρήγορα ότι, κάποια πράγματα που είχα στο μυαλό μου ήταν από δύσκολο έως αδύνατων, να υλοποιηθούν με επιτυχία, και ο λόγος ήταν αφενός ότι:

1ον) Η μηχανή του τότε Pa2xPro/Pa800 (που είχα βασιστεί), δεν μου παρείχε ότι ακριβώς χρειαζόμουν.. Το πώς και το γιατί, δεν νομίζω ότι χρειάζεται να το αναλύσω, διότι είναι αρκετά περίπλοκο, και βαρετό ίσως..

2ον) Τεράστιο εμπόδιο ήταν και η Ram.. Προπάντων στο Pa800, τα 64mb, δεν έφταναν ούτε για αστείο..

3ον) Δεν υπήρχε η οικονομική δυνατότητα, για ηχογραφήσεις/sampling που έκρινα απαραίτητες, ότι έπρεπε να γίνουν…

Η οικονομική επένδυση που θα απαιτούνταν σύμφωνα με αυτά που είχα στο μυαλό μου, θα ήταν πολύ μεγάλη, και τελικά, όντως ήταν πάρα πολύ μεγάλη…

Έτσι, αναγκαστικά, περιόρισα πάρα πολλά πράγματα τα οποία, δεν μπορούσαν να υλοποιηθούν εκείνη τη στιγμή.

Όμως, στο μέτρο του δυνατού, και με ότι μέσα διέθετα, δούλεψα και πάλι πολύ σκληρά, για ένα ολόκληρο χρόνο αρχικά, και κατόπιν άλλα περίπου 3 χρόνια, μέχρι να ολοκληρωθούν, τα Free Updates, προκειμένου να δώσω κάτι όσο γίνεται καλό και χρήσιμο..

Όμως, με την έλευση του Pa3x, (φθινόπωρο του 2011), και την νέα KORG EDS (Enhanced Definition Synthesis) μηχανή σύνθεσης, συν την νέα διαχείριση του DNC (Defined Nuance Control), κατάλαβα ότι τα πράγματα άλλαξαν, και σίγουρα τώρα μπορώ να ξεκινήσω αυτό ακριβώς που είχα στο μυαλό μου..

Έτσι όταν το πήρα στα χέρια μου (το Pa3x) για την μετατροπή του Musicorama.set, την οποία έκανα και απέστειλα στους χρήστες του σετ ως Free Update στις αρχές του 2012, κατάλαβα ότι αυτό που είχα στο μυαλό μου, μπορούσε να υλοποιηθεί πλέον..  

Άμεσα άρχισα να καταστρώνω ένα σχέδιο, και με τον φίλτατο Βασίλη Κατσαρέα, οι κουβέντες και οι νέες προτάσεις ήταν σε καθημερινή βάση..

Άρχισε σιγά σιγά το πράγμα, να ξετυλίγεται στο μυαλό μου, και να μπαίνουν οι βάσεις για το ξεκίνημα..

Έτσι κατέληξα στο συμπέρασμα ότι:

Το Ultimate Musicorama, δεν θα ήταν απλώς η συνέχεια του Musicorama.set, αλλά ένα εκ του μηδενός νέο έργο, και οι στόχοι που έβαλα  ήταν πραγματικά πάρα πολύ μεγάλοι..

Ήταν και είναι μια πρόκληση αυτό για μένα..

Έτσι, είχα πλέον μπροστά μου ένα όραμα, που έμελε να πραγματοποιηθεί..

Δεν φοβήθηκα ουδεμία στιγμή..

Δεν δίστασα ουδεμία στιγμή και για τίποτα..

Υπήρξαν και στιγμές δύσκολες για τις προκλήσεις που είχα μπροστά μου όμως δεν το έβαλα κάτω…

Ο στόχος ήταν καρφωμένος πλέον στο μυαλό μου…

Ευτυχώς για μένα, έχω εξαιρετική σύζυγο, με τεράστια υπομονή, και ψυχική δύναμη, η οποία με στήριξε και με στηρίζει, στην απόφαση μου αυτή, και είναι βέβαιο, ότι χωρίς την Ρένα, δεν θα ήμουν αυτός που είμαι, και δεν θα είχα καταφέρει ότι έχω καταφέρει…

Ο στόχος λοιπόν ήταν ο εξής:

Να ηχογραφηθεί από το (μηδέν), μια συμπαγής, 100% ιδιόκτητη, ποιοτική βιβλιοθήκη ήχων, η οποία θα είχε δύο άξονες:

1ος Άξονας) Σόλο Ήχοι.. Χρειαζόμασταν νέες ηχογραφήσεις σολιστικών ήχων οι οποίες θα περιλαμβάνουν τα πάντα!!..

Μια τεράστια πρόκληση η οποία στέφθηκε με επιτυχία!!..

2ος Άξονας) Ρυθμοί.. Εδώ πλέον τα πράγματα γίνονται πάρα πολύ περίπλοκα..

Από πού να αρχίσω και που να τελειώσω…

Και είναι περίπλοκα τα πράγματα, διότι έβαλα και εδώ, πολύ μεγάλους στόχους και τεχνικές οι οποίοι ξεφεύγουν ακόμα και από τα εργοστασιακά δεδομένα.. Είναι αποτέλεσμα πολλών χρόνων ερευνών και δοκιμών... 

Χρειαζόμασταν λοιπόν, 100% νέους Session ήχους, οι οποίοι θα συνοδεύουν αποκλειστικά τους νέους ρυθμούς, οπότε έπρεπε να ηχογραφηθούν, Drums, Κρουστά, Bass, κιθάρες (ακουστικές και ηλεκτρικές), νέο Grand Piano, Λαούτο, Σαντούρι, Μπαγλαμάς, και ότι άλλο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί, προκειμένου να έχουμε ένα όσο γίνεται άρτιο, νέο άκουσμα, το οποίο θα ξεφεύγει εντελώς από τα (τετριμμένα)..  

Επίσης ένα πάρα πολύ σημαντικό στοιχείο στο οποίο θεώρησα τεραστίας σημασίας γεγονός, ήταν οι νέες Audio Percussions Loops, οι οποίες ηχογραφήθηκαν, από κορυφαίους και έμπειρους μουσικούς του είδους, όπως ο (μέγιστος) Κώστας Μερετάκης, ο οποίος πραγματικά, σφράγισε το έργο αυτό, κυρίως στο παραδοσιακό άκουσμα, με τα υπέροχα ρυθμικά μοτίβα του..   

Ο λόγος που επέλεξα, να υπάρχουν ΜΟΝΟ, Audio Loops στα κρουστά ήταν ο εξής:

Η εμπειρία που έχω 10 χρόνια από το εξαιρετικό Ketron Audya, το οποίο ως γνωστόν, διαχειρίζεται Audio Styles, όπου η εταιρία έχει κάνει πραγματικά εκπληκτική δουλειά στις ηχογραφήσεις Drums & Percussions, μου έδωσε να καταλάβω ότι, δεν συγκρίνεται σε ουδεμία περίπτωση η αληθινή αίσθηση παιξίματος, έστω ενός με δύο μέτρα, από το άψυχο συνήθως χτύπημα κρουστών, μέσα από Midi Programming..

Βέβαια, πάντα υπάρχει και η δυνατότητα, (όπως και έχω κάνει), κατά τη διάρκεια κατασκευής ρυθμού η οποία περιλαμβάνει Audio Loop, να προσθέτω κάποιες νότες, μέσω των Slices, οι οποίες μέσα στο σύνολο, σπάνε αρκετά τη μονοτονία..

Επίσης σε αυτή την περίπτωση, έχουμε την δυνατότητα, αυτόνομης μίξης και Mastering σε κάθε Audio Loop ξεχωριστά, πριν αυτή γίνει Import στο όργανο, οπότε έχουμε και τον παράγοντα (ποιότητα ήχου, συν ρεαλισμός στο παίξιμο)…

Εδώ τώρα θα ήθελα να πω κάποια πράγματα σχετικά με το θέμα αυτό, διότι έχω διαπιστώσει ότι υπάρχει, πάρα πολύ μεγάλη άγνοια για το θέμα Time Slices, το οποίο έιναι η τεχνική η οποία χρησιμοποιεί η Korg, όπως επίσης χρησιμοποιούν την ίδια μέθοδο, πάρα πολλές άλλες εταιρίες, κατασκευής μουσικών εργαλείων Hardware & Software..  

Η μέθοδος αυτή, κρύβει πάρα πολλά μυστικά και αν δεν πειραματιστείς μαζί της ατελείωτες ώρες, έτσι ώστε να κατανοήσεις το πνεύμα της, τότε, αν απλώς φορτώσεις μια Audio Loop, και αρκεστείς στην default ρύθμιση η οποία υπάρχει στο όργανο, τότε το μόνο σίγουρο είναι ότι θα την απορρίψεις πολύ γρήγορα για την «χρονική παραμόρφωση» που υπάρχει, κυρίως στην πολύ ποιο χαμηλή ταχύτητα, από αυτό της αυθεντικής ηχογράφησης..

Όλο το (παιχνίδι), ώστε η Audio Loop να μπορεί να παίξει σε τεράστιο αριθμό, διακύμανσης ταχύτητας (BPM), κρύβεται στο Release, Threshold και το ποιο σημαντικό στοιχείο εδώ είναι το εκπληκτικό Extend, βάση του οποίου, όταν δοθεί μια σωστή τιμή (από 15 έως 25% συνήθως), φέρνει ένα αποτέλεσμα πραγματικά, με σχεδόν μηδενική παραμόρφωση, στο πολύ αργό Τέμπο..

Άλλωστε μια Ρούμπα ας πούμε που είναι γραμμένη στα 100 bpm, δεν υπάρχει λόγος να παίξουμε με αυτό το ρυθμό στα 40 bpm, διότι τότε απλώς δεν είναι Ρούμπα πλέον…

Και ακριβώς προς την κατεύθυνση αυτή, έγκειται και το όνομα Ultimate (πλήρης)..

Δηλαδή, θα υπάρχουν πάρα πολλοί ρυθμοί, και θα κατασκευαστούν ακόμα τόσοι, ώστε ποτέ να μην χρειαστείτε να κάνετε ένα τέτοιο τραγικό λάθος.. Ρυθμοί, για όλα τα μοτίβα και για όλες τις ταχύτητες, ξεχωριστά και ειδικά ενορχηστρωμένοι ο καθένας…

Θα ετοιμάσω ένα βίντεο, λίγο πριν την ολοκλήρωση του σετ, προκειμένου να καταλάβετε τι εννοώ..

Έτσι δόθηκε έμφαση στην κορυφαία ποιότητα ηχογράφησης…

Και αυτός ήταν ο λόγος που όλα τα στούντιο που επιλέξαμε ήταν κορυφαία, όπως τα Sierra Studios, στην Αθήνα στα οποία έγιναν 6 σημαντικότατες ηχογραφήσεις…

Δώσαμε έμφαση, στον ποιοτικό και κορυφαίο εξοπλισμό ηχογράφησης, ο οποίος σε συνδυασμό με τους έμπειρους ηχολήπτες, οι οποίοι έκαναν άριστα τη δουλειά τους, όπως επίσης, σε συνδυασμό με τους πολύ καλούς μουσικούς που επιλέξαμε, καταφέραμε να έχουμε ένα πραγματικά πάρα πολύ καλό αποτέλεσμα.

Τα πάντα επιλέχθηκαν με πολύ προσοχή και επιμέλεια.

Στόχος μας ήταν και είναι, να υπάρχει όσο γίνεται (αναλογικό) άκουσμα στα δείγματα μας, έτσι ώστε ο ήχος μας να είναι  όσο το δυνατών ζεστός, να έχει διαύγεια, μεστότητα και καθαρότητα, πράγμα που το βρίσκουμε πάντα σε ένα καλό παλιό αναλογικό ήχο.

Δεν είναι τυχαίο λοιπόν που χρησιμοποιήσαμε κορυφαίες και θρυλικές κονσόλες ηχογράφησης, όπως αυτός της Neve 1073, και η SSL G Series Console..

Όλες οι ηχογραφήσεις έγιναν σε 24/96khz, καθώς και όλη η μετέπειτα επεξεργασία (Mix, Mastering κτλ) διατηρήθηκε στα 24/96khz.

Τέλος κατά το τελικό Export (16bit/44khz)  χρησιμοποιήσαμε την τεχνική Dither προκειμένου να διατηρήσουμε κατά το δυνατών την δυναμική που (συλλάβαμε) κατά την ηχογράφηση.

Οι ηχογραφήσεις, μίξεις, επεξεργασία, Mastering κτλ, διήρκησαν 5 χρόνια, και στη διάρκεια αυτή, έγιναν και αρκετές αποτυχημένες ηχογραφήσεις, που επαναλάβαμε έως και τρεις φορές σε κάποια περίπτωση…

Αυτό φυσικά, μεταφράζεται σε παραπάνω χρήματα, και χρόνο φυσικά…

Και είναι απολύτως φυσικό να υπάρξει και η αποτυχία, που όμως μέσα από αυτές μάθαμε πάρα πολλά μυστικά τα οποία δεν γνωρίζαμε…

Έτσι αφού όλα ολοκληρώθηκαν, ξεκίνησα στις 5 Μαρτίου 2015 (κρατάω ημερολόγιο), την κατασκευή των νέων αυτών ρυθμών..

Ένας πραγματικά (Μαραθώνιος) για μένα, που δεν σας κρύβω ότι έχω κουραστεί απίστευτα..

Και αν δεν υπήρχε και ο προσωπικός μου γυμναστής, (και μπατζανάκης), και εμψυχωτής, Μάνος Μανδαλάκης τον οποίο ευχαριστώ δημόσια, έτσι ώστε να κρατάει το σώμα μου, και κυρίως τα χέρια μου με ειδικές ασκήσεις σε φόρμα, το βέβαιο είναι ότι θα με είχε εγκαταλείψει το σώμα μου από πολύ νωρίς..

Διότι για φανταστείτε, από τις αρχές Απριλίου και κάθε μέρα μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου, να πρέπει κάθε μέρα να διανύω 150 χιλιόμετρα, μέσο όρο για να πάω και να έρθω στα ξενοδοχεία που εργάζομαι ως Μουσικός, και κάθε μέρα να πρέπει να ξυπνήσω νωρίς για να προλάβω να κάνω δουλειά για το σετ, και να προλάβω να ξεκουραστώ μια ώρα το πολύ πριν φύγω για το επόμενο ξενοδοχείο…

Η κούραση είναι απίστευτη, όμως το αποτέλεσμα, ο στόχος, και όλοι εσείς που με ενθαρρύνεται, περιμένοντας την νέα αυτή δουλειά μου, στην κυριολεξία με κρατάει ζωντανό…

Από τη μεριά μου, θα ήθελα να σας ζητήσω συγνώμη για όσες φορές, σας υποσχέθηκα ότι τελειώνει το σετ, αλλά τελικά δεν τελείωνε, όμως πιστέψτε με, ότι μοιραία πολλές φορές η ζωή στα σχέδια μας γελάει..

Η κούραση, η καθημερινότητα και ένα σωρό άλλοι παράγοντες, είναι πάντα εκεί για να βάλουν το εμπόδιο τους..

Όμως δόξα τω Θεώ, εκ των πραγμάτων πλέον είμαι στην τελική ευθεία…

Λίγο ακόμα υπομονή, και σας υπόσχομαι ότι με αυτή τη δουλειά, θα είστε ευτυχισμένοι για πολλά χρόνια…

Η ομάδα του Ultimate Musicorama, και εγώ προσωπικά έχουμε ορκιστεί, να άλλαξουμε τα πράγματα δια παντός στη χώρα μας…

Το πώς;;.. Θα το διαπιστώσετε σιγά σιγά, όταν θα έχετε ολοκληρωμένο αυτό το έργο στα χέρια σας..

Σας ευχαριστώ.